Servicio de patrimonio documental e bibliográfico - Deputación de Pontevedra

Área de descrición

• Datas de existencia 1902-1990

• Historia Bibiano Fernández Osorio-Tafall, nado en Salcedo (Pontevedra) o 3 de decembro de 1902 e finado na Cidade de México o 13 de agosto de 1990, foi un científico, diplomático e político galego. Cursou o bacharelato na súa cidade natal e o doutorado en Ciencias Naturais en Madrid (1919-1925). Tamén obtido o título de Licenciado en Económicas pola Universidade de Santiago de Compostela (1925-1929), e en 1927 logrou a Cátedra de Agricultura no Instituto de Ensino Medio de Pontevedra, que a partir de 1931 pasou a dirixir. Desde 1927 colaborou na Misión Biolóxica de Galicia, do que foi Secretario con Cruz Gallástegui, impulsando a mellora de plantas cultivadas. Con este obxectivo ampliou os seus estudo de xenética no Biologische Anstalt de Berlín (1930-1931), asistindo tamén a varios seminarios en Inglaterra e Francia. Membro da Organización Republicana Galega Autónoma (ORGA), foi alcalde de Pontevedra en dúas ocasións ( entre 18-04-1931 e 08-10-1934 e do 20-02-1936 ao 20-07-1936), presidente da Deputación (25-04-1931 ao 25-05-1931) e deputado nacional en dúas lexislaturas durante o período republicano. Presidiu en 1932 a Asemblea de Municipios celebrada en Santiago para discutir e redactar o proxecto de Estatuto de Autonomía que se plebiscitou en 1936, tras o seu parón durante dous anos por cuestións políticas. Presidiu o Comité Central de Autonomía. En 1934 foi destituído da alcaldía de Pontevedra e da dirección do Instituto de Pontevedra polo gobernador civil Diego Fernández Gómez no marco dos sucesos da folga xeral revolucionaria de 1934. Ossorio-Tafall era secretario da Xunta Nacional de Izquierda Republicana, logo das eleccións de 1936, despois de ser novamente alcalde tras a reposición da corporación saída das eleccións municipais do 12 de abril de 1931 ocupou as subsecretarías de Traballo e Gobernación, pouco antes da guerra sendo substituído na alcaldía de Pontevedra polo comunista Manuel García Filgueira a súa marcha a Madrid. Posteriormente foi director de Política, o órgano de Izquierda Republicana. En 1938, durante a guerra civil española, Osorio-Tafall foi nomeado Comisario Xeral do Exército da República Española. Coa derrota militar e política da República e a vitoria dos fascistas, Bibiano Fernández Osorio-Tafall exíliase primeiro a Francia e logo a México, onde foi profesor na Universidade Autónoma de México e do Instituto Politécnico. No 1948 incorporouse á ONU e en 1955, foi nomeado director da Oficina de Agricultura en Chile, cargo que repetirá en Indonesia e Exipto. Máis tarde, en 1964, estivo á fronte das operacións de pacificación na República Democrática do Congo e en Chipre, como representante especial plenipotenciario do Secretario Xeral da ONU. Xubílase como Subsecretario Xeral da ONU. Durante a Transición española, o presidente do goberno Adolfo Suárez convidouno a encabezar a primeira Xunta preautonómica, pero el declinou o ofrecemento por falta de apoios.

• Lugares Lugar de nacemento: Pontevedra Lugar de Residencia: Pontevedra, Francia, EEUU e Cidade de México Lugar de pasamento: Cidade de México